Ik ben Olivia Poppe, 26 jaar, ik leef overal en nergens, heb weinig en geniet van eenvoud.

Ik werk als freelance lesgever in maatwerkbedrijven, als persoonlijke assistent bij APOJO. Een hele tijd terug studeerde ik sociaal werk aan de Vives hogeschool te Kortrijk. Deze studie volgde ik twee jaar maar besloot hiermee te stoppen en mijn dromen en mijn innerlijke weg te volgen. Om dat te kunnen doen moest ik eerst zelf leren wie ik was, een proces waar ik nog steeds aan werk, een proces voor het leven. Ik reisde naar verschillende uithoeken van de wereld, te voet, per fiets, met een tentje en een kookpotje. Op deze tochten kreeg ik de kans te ontdekken dat ik heel wat dromen en wensen had die ik gewoon was vergeten, ergens weggestoken onder alle verplichtingen en verwachtingen dat het dagelijkse leven met zich mee brengt. Ik leerde terug dichter bij mezelf te staan en die dingen te doen die ik écht graag doe, waar ik écht van droom.

 

Ik wil het niet mooier maken dan het is, omdat de zoektocht naar jezelf en je vrijheid een verdomd stevig proces is, maar het harde werken loont. Ik geloof dat ik zelf nog maar een tipje van de sluier van wie ik ben als mens heb weten op te lichten, maar zelf dat kleine tipje geeft me zin in meer.

Het is juist dat wat ik anderen (jullie) zo graag zou willen meegeven. Dat er meer is dan je denkt of ziet, dat je op heel andere manieren ongelooflijke dingen kan ervaren. Reizen zorgt ervoor dat je stil staat. Bij jezelf, én alles rondom je. Dat je niet alles nog als vanzelfsprekend neemt. Ook al denk je gewoon aan een ontspannen reisje, je ontsnapt altijd even van datgene wat je al kent, en dat geeft mogelijkheden.

Ik begon vier jaar geleden als werknemer bij Apojo te Aarschot waar ik als persoonlijk assistente een heel divers publiek aan cliënten begeleidde. Op deze manier ontdekte ik dat er heel erg veel mensen waren die niet leefden naar hun potentieel en dromen. Ik heb het niet alleen over mensen die zorgbehoevend zijn, maar ook zoveel anderen. Doen wat je denkt te moeten doen in het leven om te overleven, zonder focus te leggen op wat we WILLEN, is niet leven. Ik vond het heerlijk zo veel mensen te begeleiden in hun activiteiten.

Ik werkte een hele tijd met een cliënt die me op het einde van het werktraject meenam op een reis met Project U/TURN naar Chili (een organisatie die zeker de moeite waard is op te zoeken!). Daar was mijn eerste, erg moeilijke, reis als assistent. Ik was 23 en nog jong, maar toen ik deze reis liet bezinken heb ik heel veel inzichten meegekregen, allemaal mensen met een fysieke beperking, die er écht voor gaan! Geen angst, geen schaamte, geen terughoudendheid, enkel echtheid. Prachtig om te ervaren. Dat was voor mij hét voorbeeld, dat het allemaal wél mogelijk is, voor iedereen!

 

Mijn missie is om jullie te laten ervaren dat je veel meer in je mars hebt dan je denkt, dat zo’n reizen absoluut wél zijn weggelegd voor jullie! Na Chili ben ik nog als begeleider mee geweest op reizen naar Australië, Antarctica en Argentinië, ook met een cliënt die er voor gaat, die zijn fysieke beperking niet in de weg laat staan van zijn dromen.

 

Dream your travel, travel your dream!